Mission statement en visie

Mission statement


Stichting Peruvian Hope biedt hulp aan kansarme kinderen tussen 0 en 6 jaar, die om diverse redenen weinig toekomstperspectief hebben of zelfs op straat leven. Dit doen we door lokale projecten in Peru financieel te ondersteunen. Wij streven ernaar dat kinderen zich kunnen ontwikkelen en zo een betere toekomst tegemoet gaan.


Als personen met een roeping om te dienen, geloven wij dat onze verantwoordelijkheid verder gaat dan alleen een dienst op korte termijn te verlenen. Kinderen zijn de toekomst, hun welzijn heeft effect op de ontwikkeling van de totale Peruaanse bevolking.
Wij doen hierbij een appèl op ieders verantwoordelijkheid, zowel in Nederland als in Peru.


Visie


Visie Peruvian Hope
Wij zien de mens als een uniek persoon, die door God geschapen is.
We hebben de opdracht gekregen van God, om anderen lief te hebben en zorg te dragen voor hen. Ieder mens is gelijk en heeft dezelfde rechten en plichten als wij door Gods ogen naar de mens kijken.

 

Stichting Peruvian Hope wil dit uitdragen door hulp te bieden aan de kansarme kinderen in Peru. Deze kinderen hebben evenveel recht op liefde, geborgenheid en ontwikkelingskansen als onze eigen kinderen. Kinderen zijn de toekomst, hun welzijn heeft effect op de ontwikkeling van de totale Peruaanse bevolking.

 

Door het ondersteunen van lokale projecten dragen wij eraan bij dat ouders kunnen werken. Hierdoor kunnen zij hun gezin onderhouden en een stabiele thuisbasis opbouwen. Ouders kunnen coaching krijgen bij de opvoeding van hun kinderen. Indien nodig zorgen wij ervoor dat de kinderen goed opgevangen worden en dat zij liefde, geborgenheid en ontwikkelingskansen krijgen van professionele medewerkers.

 

In de communicatie, besluitvorming en giften draagt Stichting Peruvian Hope deze visie uit naar de projecten.

 

Door de ondersteuning van diverse lokale projecten ondersteunt de stichting ook de Peruaanse overheid in hun strijd tegen mishandeling en geweld.

 

Visie op kinderen
In Peru is het krijgen van kinderen heel belangrijk. Als je geen kinderen hebt dan is er niemand die voor je zorgt op je ‘oude dag’. Dit beïnvloedt de visie op kinderen. Arme families hebben vaak meer kinderen dan rijkere families. Echter een arme familie heeft te weinig financiele middelen om voor meer dan 1 kind te zorgen. Ouders moeten beiden werken om in het onderhoud te voorzien. Dit is een van de oorzaken dat veel kinderen op straat terecht komen.

 

Ieder (pasgeboren) kind is afhankelijk van een volwassene die het kind moet verzorgen, voeden en beschermen. Zonder die zorg zal een kind in het ergste geval sterven. Ieder mens begint zo het leven, afhankelijk van een ander. Wij mogen dankbaar zijn als we ouders hebben die zich (kunnen) ontfermen over ons. Als we konden opgroeien in een veilige omgeving waar we lekker konden spelen en leren. Het lijkt soms zo vanzelfsprekend, maar dat is het allerminst. Veel kinderen, juist ook in Peru, moet het stellen zonder deze ouderlijke zorg. Voor hen is de hardheid van het bestaan een vanzelfsprekendheid.

 

Omgang van de hulpverlener met kinderen
In Peru is een instelling te vergelijken met een groot gezin. Methodisch werken en het verwerken en aanpakken van “persoonlijke” problemen zijn ze nog niet erg mee bekend. In lokale Peruaanse weeshuizen en kinderhuizen is men met name bezig met een dagelijkse structuur en het voorzien de primaire levensbehoeften. De hulpverleners in de lokale huizen kunnen de kinderen vaak niet aan vanwege het aantal en de vele verschillende problematieken.

 

Stichting Peruvian Hope wil door het steunen van projecten, de betrokken hulpverleners ondersteunen. Hupverleners moeten de kinderen voldoende geborgenheid en liefde kunnen geven. Elk kind moet de zorg krijgen die het nodig heeft. De benadering van het kind moet daarbij afgestemd worden op de behoeften en het niveau van het kind. Op die manier kan elk kind zich naar zijn eigen kunnen ontwikkelen.
 

Houding ten opzichte van kinderen
In Peru worden de meeste kinderen ‘autoritair’ opgevoed. Dit zie je terug in de opvoeding in het gezin, doordat ouders bijvoorbeeld geen tegenspraak dulden. Maar ook zie je een autoritaire houden op bijvoorbeeld scholen en in tehuizen. Peruaanse kinderen zijn gewend te luisteren en op te volgen wat ouders, leraren of hulpverleners zeggen.

 

In Peru is het ook normaal om je kinderen te ‘slaan’. De grens tussen een pedagogische tik en mishandeling is hierdoor kleiner.
Daarnaast slaan ouders hun kinderen met de Bijbel in de hand. Ze halen dan Spreuken aan, wie zijn kind liefheeft, kastijd het.

 

Ook mishandeling door dronkenschap en gebruik van verslavende middelen komt in Peru nog regelmatig voor. Peru heeft nog duidelijk een ‘machocultuur’.

 

Mishandeling wordt in Peru door de overheid afgekeurd. Er zijn officiële wetten die de vrouwen en de kinderen beschermen, echter in de praktijk worden deze wetten niet altijd nageleefd. De overheid is niet actief bezig mishandeling in gezinnen aan te pakken.