Wie zijn wij

Bestuur en leden

Stichting Peruvian Hope bestaat uit leden die zich betrokken voelen bij Peru en de kinderen daar die geen uitzicht hebben op een goede toekomst. Onze missie en onze visie kunt u lezen op de pagina:'Mission statement'

 

Erwin Weijman is, zoals u hieronder kunt lezen, geboren in Peru. Nadat hij zijn geboorteland heeft bezocht en de armoede daar heeft gezien heeft hij Stichting Peruvian Hope opgericht. Zijn verhaal kunt u verderop op deze pagina lezen. Ook de andere leden stellen zich op deze pagina voor. 

 

Stichting Peruvian Hope heeft een drieledig bestuur bestaande uit een voorzitter, penningmeester en secretaris.

Verder heeft de stichting een aantal leden die allerlei taken uitvoeren. Zo heeft de stichting een zogenoemde frontoffice waarin een tweetal medewerkers de communicatie verzorgen. 

 

Voor vragen kunt u altijd contact met ons opnemen via het contactformulier of door een e-mail te sturen.

Persvragen kunnen het beste via deze e-mail verstuurd worden.

 

Bestuur:

 

Voorzitter

Erwin Weijman: Mij naam is Erwin Weijman. Ik ben geboren in 1979 en getrouwd met Jantiene. Samen hebben wij twee eigenwijze maar toch wel lieve dochters en twee ondeugende zoontjes, en zijn we woonachtig in Veenendaal. Ik geloof in God de Vader die de  hemel en aarde heeft gemaakt, ook daarom ben ik lid van de Chr. Geref. Pnielkerk in Veenendaal.  Ik ben geboren in Comás, Perú. Toen ik 10 maanden oud was, ben ik naar Nederland gekomen met mijn adoptieouders.

In augustus 2005 ben ik voor het eerst weer teruggeweest in Perú. Hier heb ik een rondreis door mijn geboorteland gemaakt. Het is een prachtig land met een indrukwekkende cultuur.
In Peru heb ik mijn biologische ouders en broers ontmoet. Ik heb er maar liefst 5 broers! Dit was een warm en emotioneel weerzien. Ik besefte toen pas echt waar ik vandaan kwam en hoe ik daar ongeveer geleefd zou hebben.
Ook zagen wij helaas al snel de armoede, en het grote verschil in rijk en arm. Peru behoort misschien niet tot de meest armste landen van de wereld, maar toch heeft het zeker hulp nodig. Ik geloof dat ca. 50 % van de bevolking in Peru onder de armoedegrens leeft. Ruim twee miljoen kinderen leven op straat in vaak ellendige omstandigheden.
Een van de grootste oorzaken hiervan is dat ouders hun kinderen gedurende hun werktijden niet kunnen verzorgen en hen aan hun lot over moeten laten. Het leven in Peru is keihard voor deze ouders. Ook daarom zijn  dronkenschap en gebruik van verslavende middelen ook redenen waardoor kinderen op straat terecht komen en moeder vaak alleen moeten overleven.
Wij mogen dankbaar zijn als we hebben ouders die zich (kunnen) ontfermen over ons: het kind groeit op in een veilige omgeving waar het lekker kan spelen en leren. Het lijkt zo vanzelfsprekend maar dat is het niet.  Vele kinderen in Peru ervaren hoe het is om het te moeten stellen zonder die ouderlijke zorg. Voor hen is de hardheid van dit (straat)leven een vanzelfsprekendheid!

Al is het een druppel, maar dit zijn genoeg redenen om armen en nooddruftige in Peru te helpen.
Ik trek dan ook de conclusie dat elke cent die je aan dit land geeft telt!

Eenmaal thuis in nuchter Nederland bleef het broeien om iets te gaan doen voor de bevolking van Perú. Dit resulteerde in de oprichting van deze stichting. Door middel van deze stichting willen wij graag de toekomst van Perú, de families en de kinderen, een duwtje in de goede richting geven voor een betere toekomst!

 

U kunt Erwin een e-mail sturen

 

Penningmeester

Gert Jan Dammers: Reeds voor aanvang van de stichting kende ik Erwin vanuit een vriendschappelijke relatie. Mijn dagelijkse werkzaamheden zitten in de financiële wereld en dus de reden voor Erwin om mij te vragen voor de stichting als penningmeester. Ik wist al van het idee af door wat filmmateriaal dat Erwin had laten zien en de verhalen van Erwin en Jantine over hun rondreis door Peru destijds. Reden voor mij om gelijk ja te zeggen. Als je die beelden ziet van de kansarme bevolking in Peru dan kan je bijna geen nee zeggen. Ik vindt het persoonlijk dus mooi om je gekregen talenten en tijd samen met vrienden en bekenden in te zetten voor de kansarme mensen in Peru.

 

U kunt Gert Jan een e-mail sturen.
 

Frontoffice

Stephanie Bosman: Tijdens een gemaakte rondreis ben ik erg onder de indruk geraakt van de armoede en het straatleven van kinderen in diverse derde wereldlanden. Na mijn terugkeer van deze rondreis heb ik mijn ervaringen met vrienden gedeeld. Zo ook de wens om een bijdrage te kunnen leveren aan een betere toekomst voor kinderen en hun families. Via Wouter ben ik in 2007 terecht gekomen bij Stichting Peruvian Hope. Het mooie van de stichting is dat deze bestaat uit vrienden die dezelfde passie delen en allen op vrijwillige basis hun kennis en kunde een toegevoegde waarde laten zijn. Het geld dat wij ontvangen van donateurs gaat dan ook rechtstreeks naar Peru, waar ook een zeer toegewijd team op vrijwillige basis hun bijdrage levert.

 

vragen?                 Stuur de frontoffice een e-mail

Pers vragen?        Stuur via deze link een e-mail

 

Leden

Jantiene Weijman:  Mijn naam is Jantiene Weijman. Ik ben getrouwd met Erwin Weijman en samen hebben we 2 dochters Hannah en Deborah van 3 en 2 jaar oud.

 

Ik ben werkzaam in ziekenhuis Gelderse Vallei in Ede als operatie- assistent.
In 2005 ben ik samen met Erwin voor het eerst naar Peru geweest. Daar hebben we een rondreis gemaakt door dit prachtige land! Ook hebben we daar voor de eerste keer de biologische familie van Erwin ontmoet, wat emotioneel, maar ook leuk en goed was.


Eenmaal weer thuis kwam bij mij de behoefte om iets te kunnen betekenen voor de mensen in Peru. Dat werd steeds sterker. Gelukkig had Erwin die behoefte ook en kwam met het idee om een stichting op te richten. Dat is eind 2007 dan ook gebeurt.
Ik vind het mooi en zinvol om iets te kunnen betekenen in het leven van mensen. Vooral voor diegenen die wat minder bedeeld zijn. Zelfs al is het maar, in de ogen van anderen, een druppel op een gloeiende plaat. Maar jij zou maar net die druppel zijn!
Ook zie ik het als mijn taak als christen om om te zien naar mijn medemens. En dan niet alleen met woorden, maar ook met daden.